Pico Orizaba jest wulkanem, będącym najwyższym szczytem Ameryki Środkowej i trzecią co do wielkości górą Ameryki Północnej.
Tworzy on część systemu orograficznego pasma Sierra Madre Oriental, które biegnie z północy Meksyku na południe.
Do innych ciekawostek geograficznych zaliczyć można fakt, że zbocza Pico Orizaba porasta las sięgający najwyższego na świecie poziomu- aż 4200 m n.p.m. Ponadto warto dodać, że Aztekowie zamieszkujący tamte tereny między dziesiątym a szesnastym wiekiem zwykli go nazywać Citlaltépetl, czyli Gwiaździstą górą. Było to bowiem miejsce, w którym wyznawany przez nich bóg - Pierzasty Wąż (Quetzalcoatl) miał zostać pochłonięty w ogniu wulkanu.
Na internetowych stronach meksykańskich alpinistów i geografów można przeczytać, że Pico Orizaba należy do grupy siedmiu największych wulkanów każdego kontynentu. Co więcej, ze względu na wielkość krateru (300m szerokości i 300m głębokości), jak i na trudności techniczne na nim występujące (ekstremalna wysokość, teren skalny, śnieżny i lodowcowy - można go uznać za najtrudniejszy z owych kontynentalnych wulkanów.
Czy rzeczywiście jest taki trudny jako góra? Ciężko powiedzieć, bo jak na wszelkie wysokie szczyty przystało - wszystko zależy choćby od pogody. Himalaista, ksiądz Krzysztof Gardyna słusznie stwierdza, że Orizaba jest stosunkowo prostą górą, lecz szczególnie niebezpieczną ze względu na kopułę szczytową - tworzy ją gładkie i najczęściej mocno zmrożone lodowcowe zbocze, którego stromizna sięga momentami 50 stopni, co przy wysokości ponad 5000m znaczy dużo. Trzeba po prostu uważać i mieć doświadczenie i technikę w używaniu raków, ewentualnie czekana. Poza tym, gdy rozsądnie się aklimatyzuje i gdy pogoda sprzyja - podejście na Pico jest około sześciogodzinną wspinaczką wśród przepięknych widoków; od zachodu płaskie, rolnicze równiny, z których na horyzoncie wyrasta para legendarnych, również pięciotysięcznych wulkanów - Popocatepetl i jego śpiąca narzeczona - Iztaccihuatl. Na wschodzie natomiast koją duszę widoki głębokich dolin i wąwozów pokrytych tropikalnymi lasami, aż po Zatokę Meksykańską.
Magda Derezińska
BERGSON Team
Magdalena Derezińska - jedna z najlepszych i najzdolniejszych polskich zawodniczek w ski-alpiniźmie. Do jej najważniejszych osiągnięć należą:
* Pierwsze miejsce podczas Pierwszego Pucharu Europy Środkowej w Czechach w 2006 roku;
* Złoto podczas VII Międzynarodowych Zawodów w Skialpiniźmie im. Józefa Oppenheima w 2006 roku;
* Złoty medal w Pucharze Polski w 2004 roku;
* Pierwsze miejsce podczas Memoriału Piotra Malinowskiego w 2004 roku.
Do puli wspaniałych wyników Magdy należy również dodać: 7. miejsce w Mistrzostwach Europy, 6. miejsce w Pucharze Słowacji oraz dwa medale (srebrny i brązowy) w Andorze i w Hiszpanii.
BERGSON Team - od trzech sezonów BERGSON opiekuje się grupą wybitnych, polskich sportowców i podróżników. Do zespołu należą:
* Tomek Oleksy – czołowy Polski zawodnik we wspinaczce sportowej,
* Edyta Ropek – kilkakrotna mistrzyni Polski i wicemistrzyni świata we wspinacze na czas,
* Magda Derezińska – nadzieja polskiego ski alpinizmu,
* Marcin Miotk – młody himalaista, który jako pierwszy Polak zdobył Mount Everest bez dodatkowego tlenu,
* Anna Czerwińska – pierwsza polska himalaistka, która zdobyła Koronę Ziemi,
* Darek Załuski – himalaista i filmowiec, kręcący filmy podczas wypraw wysokogórskich,
* Tomasz Kobielski - podróżnik i himalaista, mierzy w Koronę Ziemi w czasie najkrótszym ze wszystkich Polaków,
* Bogusław Ogrodnik - podróżnik, twórca "Projektu 9000", czyli osiągnięcia największej deniwelacji dokonanej kiedykolwiek przez człowieka.
BERGSON nawiązał współpracę z tymi wyjątkowymi osobami po to by zapewnić im lepsze warunki pracy i wspierać w osiąganiu kolejnych sukcesów.
